Επισκόπηση των κοινών κανόνων είσπραξης οφειλών σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες
Κοινό χαρακτηριστικό 1: Οι εισπράκτορες χρεών χρειάζονται άδεια από τις εθνικές αρχές για τη διενέργεια είσπραξης οφειλών από τρίτους κατά οφειλετών σε μια χώρα.
Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, απαιτείται άδεια για τη διενέργεια είσπραξης οφειλών για λογαριασμό ενός πιστωτή. Η άδεια ισχύει για ενέργειες είσπραξης οφειλών κατά οφειλετών εντός των συνόρων της χώρας.
Ενδεικτικά: Συνεπώς, μια απαίτηση κατά γερμανικής εταιρείας πρέπει να εισπράττεται από γερμανικό εισπρακτικό γραφείο, ανεξάρτητα από τη χώρα στην οποία βρίσκεται ο πιστωτής.
Κοινό χαρακτηριστικό 2: Κανόνες που αποσκοπούν στην προστασία των οφειλετών από την "κακή" συμπεριφορά των εισπρακτικών εταιρειών.
Για την προστασία της ακεραιότητας των οφειλετών, υπάρχουν κανόνες για το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ένας εισπράκτορας οφειλών στην προσπάθειά του να εισπράξει απαιτήσεις.
Ο ακριβής τρόπος σχεδιασμού αυτών των κανόνων και οι κυρώσεις τους διαφέρουν στις ευρωπαϊκές χώρες.
Παραδείγματα μη εγκεκριμένων μεθόδων είναι π.χ. ότι οι εισπράκτορες οφειλών δεν επιτρέπεται να έρχονται σε επαφή με τους οφειλέτες σε ακατάλληλες ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ούτε να απειλούν τους οφειλέτες με νομικές ενέργειες χωρίς καμία απολύτως βάση.
