Incasso in Indonesië

Incassoproces in Indonesië

De incasso en internationale incasso proces in Indonesië bestaat uit: Incasso in de buitengerechtelijke fase, waarbij een incassobureau probeert ervoor te zorgen dat de Indonesische schuldenaar zijn schuld betaalt, zonder dat de schuldeiser de zaak voor de rechter hoeft te brengen. Gerechtelijke incasso: hierbij moet u naar de rechter stappen om uw vordering betaald te krijgen. Eerst door de schuldenaar aan te klagen in een civiele procedure. Soms kan het ook nodig zijn om tenuitvoerlegging aan te vragen wanneer een vonnis is verkregen, maar de Indonesische schuldenaar blijft weigeren te betalen. Een insolventieprocedure kan ook relevant zijn als de schuldenaar insolvent is en geen geld heeft om zijn schulden te betalen.

Schuldinvordering buiten de rechtbank om in Indonesië

Het incassoproces in Indonesië begint met actie zonder dat er rechtbanken of andere gerechtelijke instanties bij betrokken zijn. Een incassobureau probeert de Indonesische schuldenaar te laten betalen door druk uit te oefenen op de schuldenaar door middel van overreding en onderhandeling. Incassobureaus zijn gespecialiseerd in hun structuren, benaderingen en retoriek om debiteuren in dit stadium te laten betalen. De reden waarom een lokaal Indonesisch incassobureau zo succesvol is in de buitengerechtelijke incassofase, is dat het de debiteur eerst duidelijk maakt dat als hij blijft verzuimen de schuld te betalen, de zaak kan escaleren naar de rechtbank.

Dit “dreigement” bijt veel beter wanneer het afkomstig is van een incassant die zich in hetzelfde land bevindt als jij. Je weet dat het niet zo'n grote stap is. Bovendien is een lokaal incassobureau in Indonesië gespecialiseerd in de omstandigheden die daar heersen. Van taal tot relevante wetten tot het zakelijke klimaat tussen bedrijven. Contact en overreding gebeurt meestal via bijvoorbeeld aanmaningsbrieven, telefoontjes, e-mails, etc.

Gerechtelijke incasso in Indonesië

Het rechtssysteem van Indonesië

Indonesië is een republiek met een presidentieel systeem. De wetgeving is gebaseerd op een systeem van burgerlijk recht, gemengd met lokaal gewoonterecht en Romeins-Nederlands recht. Voordat de Nederlandse aanwezigheid en kolonisatie begon in de 16e eeuw, regeerden de inheemse koninkrijken onafhankelijk met hun eigen gewoonterecht, bekend als adat (ongeschreven, traditionele regels die nog steeds tot op zekere hoogte worden gevolgd in de Indonesische samenleving).

De Adat-wetten werden ook beïnvloed door buitenlandse invloeden uit India, China en het Midden-Oosten. De sharia heeft ook invloed op de rechtscultuur in Indonesië. De inwoners van Atjeh op Sumatra volgen bijvoorbeeld hun eigen sharia-wetgeving. Na de onafhankelijkheid in 1945 begon Indonesië zijn eigen moderne Indonesische wet te ontwikkelen door bestaande regels aan te passen. De drie componenten van adat, of gewoonterecht, Nederlands-Romeins recht en modern Indonesisch recht bestaan parallel in de huidige Indonesische wetgeving.

De structuur van de rechtbanken

De burgerlijk rechtssysteem in Indonesië is verdeeld in drie niveaus (d.w.z. de rechtbanken die zaken tussen privépersonen behandelen).

1. Arrondissementsrechtbank: Er is één rechtbank in elk regionaal gebied.
2. Hooggerechtshof of Hof van Beroep in elk provinciaal gebied: beroepen van de districtsrechtbank worden gehoord door het Hooggerechtshof. Er is er een in elke provincie en voor elk gespecialiseerd gebied.
3. Het Hooggerechtshof. De laatste halte voor civiele zaken in hoger beroep (als verlof om in hoger beroep te gaan is verleend).

Er zijn gespecialiseerde rechtbanken voor bepaalde juridische kwesties die in eerste aanleg worden behandeld. Bijvoorbeeld de rechtbank voor mensenrechten, de corruptie-rechtbank, de visserij-rechtbank, enz. Er is een speciale rechtbank voor handelszaken, maar deze behandelt momenteel alleen zaken met betrekking tot faillissementen of geschillen over intellectueel eigendom.

Voor welke rechtbank moet je je Indonesische incassozaak brengen?

De algemene arrondissementsrechtbanken hebben oorspronkelijke rechtsbevoegdheid voor zaken binnen de stad en regio. Civiele vorderingen worden ingediend bij de rechtbank van eerste aanleg in het rechtsgebied van de algemene rechtbank, d.w.z. daar waar de schuldenaar woonachtig is.

De rechtszaak

Voordat een schuldeiser een rechtszaak naar de rechtbank stuurt, moet hij de gedaagde een waarschuwingsbrief sturen met het verzoek om schadevergoeding wegens contractbreuk (deze verplichting geldt alleen voor contractuele vorderingen). Nadat een dagvaarding is ingediend bij de rechtbank, wordt ten minste drie dagen voor de eerste rechtszitting een sommatiebrief naar de gedaagde gestuurd. Als de gedaagde niet op de geplande eerste rechtszitting verschijnt, wordt hij gedagvaard voor een tweede rechtszitting en, indien nodig, voor een derde rechtszitting. Als de gedaagde niet op de derde hoorzitting verschijnt, beslist de rechtbank of er een verstekvonnis wordt uitgesproken.

Tijdens de eerste hoorzitting zal het panel de partijen opdragen de zaak terug te verwijzen naar bemiddeling om tot een minnelijke schikking te komen. De partijen hebben dan ongeveer 40 werkdagen de tijd om met elkaar te bemiddelen en te proberen tot een schikking te komen. Als de partijen het eens kunnen worden, vaardigt de rechtbank een schikkingsdocument uit, dat dezelfde bevoegdheden heeft als een definitieve en bindende rechterlijke beslissing. Als de bemiddeling geen succes heeft, begint de gewone gerechtelijke procedure.

Tegen de beslissing van de rechtbank van eerste aanleg kan beroep worden aangetekend bij het Hof van Beroep en via het Hof van Cassatie kan verder beroep worden aangetekend bij het Hooggerechtshof. Een speciaal beroep bij het Hooggerechtshof is mogelijk in zeer beperkte omstandigheden.

Kosten van een rechtszaak

Om een zaak aanhangig te maken bij een Indonesische rechtbank, moet de eiser een voorschot betalen aan de rechtbank. Het griffierecht wordt in rekening gebracht in overeenstemming met de geldende wetten en overheidsvoorschriften. De partij die het geschil voor de rechtbank verliest, is meestal degene die de kosten moet betalen.

Verjaringstermijnen

Het Indonesische burgerlijk wetboek bepaalt dat een vordering na 30 jaar vervalt. Hoe de tijdslimieten worden berekend, wordt per geval bepaald. Een partij moet actief een motie tot verwerping indienen op basis van de tijdslimiet om door de rechtbank in overweging te worden genomen.

Alternatieve geschillenbeslechting

In Indonesië zijn arbitrage en bemiddeling de meest voorkomende vormen van ADR. In sommige procedures is ADR verplicht geworden, bijvoorbeeld in civiele procedures in eerste aanleg (zoals hierboven vermeld).

Tenuitvoerlegging van een vonnis in Indonesië

Een rechterlijke beslissing kan alleen ten uitvoer worden gelegd als deze definitief en bindend is. De eiser moet eerst een verzoek tot tenuitvoerlegging indienen bij de arrondissementsrechtbank die territoriaal bevoegd is voor de activa van de verliezende partij. De rechtbank zal de in het ongelijk gestelde partij vervolgens bevelen om binnen acht dagen aan het bevel van de rechtbank te voldoen. Als de in het ongelijk gestelde partij niet binnen deze termijn aan het bevel voldoet, kan de verzoeker een verzoek tot inbeslagneming indienen en worden de goederen van de in het ongelijk gestelde partij openbaar geveild. In het verzoek tot tenuitvoerlegging moet duidelijk worden vermeld welke goederen in beslag moeten worden genomen en waar ze zich bevinden, anders kan de rechtbank ze niet vinden of in beslag nemen.